Ali Emiri Efendi
Diyarbakırlı bir aileden gelen ve ömrünü Türk kültür mirasını korumaya adayan Ali Emîrî Efendi (1870–1924), Osmanlı bürokrasisinde maliye ve teftiş alanlarında yürüttüğü başarılı görevlerinin yanı sıra, Türk edebiyat tarihinin en kıymetli hazinelerinden biri olan Dîvânü Luġāti’t-Türk’ü bularak ilim dünyasına kazandıran, hayatını kitaplara ve belge tasnifine adamış büyük bir bibliyofildir. Devlet görevinden emekli olduktan sonra kurduğu ve 16.000 ciltlik nadir eseri vakfettiği Millet Kütüphanesi ile Türkiye’nin en önemli kültür merkezlerinden birinin temelini atan Emîrî Efendi, aynı zamanda biyografi ve tezkire türünde kaleme aldığı eserleri, yayımladığı tarihi belgeleri ve çıkardığı Osmanlı Târih ve Edebiyat Mecmuası gibi süreli yayınlarla geçmişin izlerini bugüne taşımıştır. Başbakanlık Osmanlı Arşivi’ndeki tasnif çalışmalarıyla arşivcilikte kendi adıyla anılan bir sisteme imza atan ve vakıf eserlerinin korunması konusunda gösterdiği hassasiyetle “amme vicdanının temsilcisi” olarak kabul edilen bu önemli şahsiyet, Türk kültür tarihine sağladığı eşsiz katkılar ve kitaplara duyduğu derin muhabbetle hafızalarda silinmez bir yer edinmiştir.
