Ömer Seyfettin

Türk edebiyatının modern kısa hikâyeciliğinin kurucu ismi ve Türkçede sadeleşme hareketinin öncülerinden olan Ömer Seyfettin (1884–1920), askerlik, öğretmenlik ve yazarlıkla geçen kısa ömrünü milli bir edebiyat ve dil bilinci oluşturmaya adamış önemli bir fikir ve sanat insanıdır. 1911’de Genç Kalemler dergisinde yayımladığı “Yeni Lisan” başlıklı yazısıyla dilde sadeleşme hareketini başlatan yazar, Balkan Savaşı’nda yaşadığı esaret tecrübesi dâhil olmak üzere, mesleki gözlemlerini ve milli değerleri ustalıkla işlediği 125’i aşkın hikâyesiyle Türk edebiyatında çığır açmıştır. Ziya Gökalp ile olan fikir ortaklığıyla Türkçülük akımının edebiyattaki en güçlü temsilcilerinden biri haline gelen, çocuk teması, toplumsal eleştiri ve tarihsel bilinci birleştiren eserleriyle tanınan Ömer Seyfettin, 35 yaşında hayatını kaybetmesine rağmen geride bıraktığı üretken mirasla bugün dahi Türkçenin ve hikâyeciliğimizin temel taşlarından biri olarak kabul edilmektedir.